Dynamiek die vraagt om verraad

Dynamiek die vraagt om verraad

Daar zit ik dan in een grote zolderkamer middenin de stad op een stoel, met enig ongemak. Mijn ogen wat naar de grond gericht, mijn schouders wat meer naar voren hangend. In een stoel tegenover mij een opgewekt ogende vrouw. Op de stoel naast me zit mijn partner. Wanneer ik wat opzij kijk naar hem, voel ik boosheid en verdriet. Ik onderdruk een zucht. Volop twijfel of we dit gesprek wel samen kunnen voeren. Laat staan dat ik zou weten of we uiteindelijk samen blijven of uit elkaar gaan.

 

Wakker geschud

Er is verraad gepleegd in onze relatie. Boos ben ik en ook verdrietig. Soms is er meer boos, dan meer verdriet en soms lijk ik ook even niks te voelen. Tegelijkertijd voel ik me krachtig, ik ben wakker geschud. Dit is mijn leven en in dit gesprek bespreken we iets wat zo belangrijk is voor mij, voor mijzelf. Naast alle twijfel is er ook bereidheid. Ik ben bereid om te onderzoeken wat deze relatie en situatie me te vertellen hebben. Die pijnlijke spiegel is waarheid geworden, ik ben afgewezen. Weglopen en de deur achter me dichttrekken is níet de oplossing weet ik inmiddels. Hetzelfde patroon komt in een nieuwe relatie aan bod. En deze situatie, hoe pijnlijk ook, ligt openlijk op tafel. Wat zo belangrijk voor me is, mijn eigenliefde, mijn groei en eerlijk kijken. Zónder dat het meteen een oplossing vraagt voor deze situatie.

 

Verantwoordelijkheid nemen

Daar zitten we, hij en ik, ik en hij, én onze relatiecoach. Na een tijd volgt de vraag; ‘Wat is de dynamiek in jullie relatie die vroeg om dit verraad?’. Eventjes voel ik me uit het veld geslagen. Dit verraad, daar heeft niemand om gevraagd, ik niet in ieder geval. Er is boos en daarachter voel ik dat de vraag volop raakt. Pff wat blijft het toch elke keer spannend om echt te kijken naar mijzelf en mijn eigen verantwoordelijkheid te nemen. Waarbij mijn verantwoordelijkheid nemen niet hetzelfde is als het verraad goedkeuren. In het moment dat ik antwoord probeer te geven op de vraag, en hij dit ook doet, gebeurt het heel subtiel. Ook in dat moment is de dynamiek zichtbaar.

 

Afwijzing en beklemming

Als ik het gevoel heb dat de ander afwezig is, door even voor zich uit te staren en weg te kijken, voel ik me afgewezen en ga ik de ander halen. Als het ware zit ik op de huid van mijn partner, door een directe vraag te stellen. Mijn vriend was even in gedachten verzonken, schrikt van mijn directe toenadering en voelt zicht beklemd waardoor hij het liefst nog verder bij me weggaat of van me wegdraait. Dat ervaar ik weer als afwijzing en zo ervaart hij weer meer beklemming. Onze dynamiek. Subtiel en zo waarneembaar. Het bewust worden van mijn eigen reactie én waar deze eigenlijk over gaat. In plaats van te reageren naar de ander, het waarnemen en uitspreken wat er bij mij gebeurd.

 

Zónder verwachting naar de ander, om het te verhelderen voor mijzelf. Dat geeft ruimte. Ruimte voor mijn gevoel én ruimte voor de ander. En dan ineens de zin ‘ik vind het fijn om zo naar je te kijken’. Wow, ik word gezien en krijg een bevestiging. Helder voor mijzelf en helder voor de ander.

 

Wat is de dynamiek in jouw relatie? Wat is jouw aandeel daarin? Welke draai heb jij te maken om het patroon te doorbreken?

Wil je hier in onderzoeken? Samen met je partner of alleen? Boek dan hier jouw Verheldering Sessie. En kies voor ‘relatiecoaching’.

Sigrid Kindt

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Winkelwagen
0 Shares
Share
Share
Tweet
WhatsApp
Email